یـواشكی به دلم گفت: "حاضری كه تو را...؟! "

و من كـه گیج ، چو موهای فرفری كه تو را...

نشـد كــه شعــر مــرا بشنــوی؛ جـــواب مرا...

نشـد بــه مـن بـرسی ای مسافـری كه تو را...

نشـد كـه پنجــره ات سـوی كـوچـه بـاز شــود

و نیمــه شب ببـری قلـب عـابــری كـه تـو را...

پــرنـده هـا چـه غریبـانـه عـاشـقت شـده انــد

قبــول كن كــه خـودت هم مقصری كه تـو را...

و قصــد مـن شـده ایـمـــان بیــاورم بــه خــدا

نــه ایـن خـدا ، كـه خداونـد قـادری كه تو را...

تمــام عمـر در ایـن حسـرتـم... فقـط یــك بــار

بخـوانــم از تــو چـو شهرام ناظری كـه تو را...

مفــاعلن فـعلاتـن؛ نــــگاه سبـــز شمــاست

جــرقــه‏ هــا زده بــر وزن شاعــری كه تو را...

نشـد غزل بسرایـــم بـــرایتـــان بــــــانـــو...

چگونـه شعـر كنـم بیت آخـری كــه تـو را...؟

 

 

"حسین خادم"