چه شود به چهره ی زرد من ، نظری ز بهر خدا کنی ؟

که اگر کنی همه درد من ، به یکی اشاره دوا کنی

تو شهی و کشور جان ترا ، تو مهی و جان جهان ترا

ز ره کرم چه زیان ترا، که نظر به حال گدا کنی

ز تو گر تفقد و گر ستم ، بُوَد آن عنایت و این کرم

همه از تو خوش بُوَد ای صنم ، چه جفا کنی چه وفا کنی

همه جا کشی می لاله گون ، ز ایاغ مدعیان دون

شکنی پیاله ی ما ، که خون به دل شکسته ی ما کنی

تو کمان کشیده و در کمین ، که زنی به تیرم و من غمین

همه ی غمم بُوَد از همین ، که خدا نکرده خطا کنی

تو که"هاتف" از برش این زمان ، روی از ملامت بی کران

قدمی نرفته ز کوی وی ، نظر از چه سوی قفا کنی ؟

 

"هاتف اصفهاني"